Het begon allemaal vorige week woensdag...
Ik werd ongesteld, (tenminste, dat dacht ik) maar na een dag stopte ik met bloedde wat ik erg raar vond. Nouja, stress zal het wel zijn, daardoor kan je menstruatie ook in de war raken.
Toen ik zaterdag middag nog steeds niet gebloed had vond ik het erg vreemd, en heb ik het tegen mijn vriend verteld. Ook hij vond dit erg raar en begon vragen te stellen. 'Hoe zag het bloed eruit?' -uhmm gewoon... Alleen wel een beetje slijmerig deze keer, heel vies.. 'Licht of donker rood?' -beetje lichter.. 'Weet je het zeker?' -ja, ik weet het zeker lief, anders zeg ik het niet. 'Je kan zwanger zijn...' Zei mijn vriend, Marck, tenslotte voorzichtig. Toen hij dat zei verslikte ik me bijna in mijn cola, 'Pardon? Je bent serieus?' had ik gezegt. 'yup. heb je nog ergens last van?'
Nu hij het zegt, ja... 'Hoofdpijn, al vanaf donderdag avond..' Hij knikt. 'Mae, we moeten wel even opletten nu hè, want als je echt zwanger bent...' Ik kneep mijn hand bijna fijn. Ik mag niet zwanger zijn! Ik ben pas 15! Wat zullen mijn ouders wel niet denken? 'ik ga een test kopen,' Zei hij. Ik bleef thuis, ik hoef niet mee. Ik hou daar niet van, mensen die me aan staren dan voel ik me echt bekeken. En nu zou hij ook nog als smoes kunnen gebruiken dat hij iets voor zijn zus, nicht of moeder haalt. Als ik zo'n zwangerschapstest haal weten ze meteen dat het voor mij is.

Toen hij terrug kwam hebben we afgesproken dat we hem woensdag zouden doen. Het was totaal niet in me opgekomen! zwangerschap... Toch vind ik het een raar idee.. Dat er misschien wel een kindje in mijn buik groeit. Ik weet het niet...

-zondagmiddag-
Marck was er net maar is weer naar huis gegaan, hij voelde zich niet lekker. Waarschijnlijk door het idee dat zijn meisje nu misschien zwanger is... Zelf voelde ik me ook niet goed. Had heel erge bijkpijn laag in mijn buik. 'je baarmoeder is aan het zakken.' Zei hij. Ook ben ik al een paar dagen moe, maar dat kan ook komen doordat ik al een paar dagen niet goed slaap. Om de paar uur word ik wakker, niet echt de ideale nachtrust nee. Vandaag maar even rustig ana doen. Zijn pijnstillers slecht voor als je in verwachtig bent?

-Maandagavond-

Stress! Stress! Stress! Ik houd het niet meer! Ik heb hem gevraagt of we de test nou niet gewoon Dinsdag konden doen. 'Het is beter woensdag...' Zei hij. 'Maar ik hou het niet meer van de stress ik moet het weten!' Had ik geroepen. Ik was eerlijk, ik moet het gewoon weten. Hij haalde zijn schouders op. 'Ik wil het ook heel graag weten Mae..' Mooi, dan zijn we het daar over eens.. 'Morgen dus?'
'Ben je alleen thuis?' Was het eerste wat hij vroeg. Ja, maar waa-...
Ik snap het al, het is best wel awkward als jij in een bekertje staat te plassen en daar een zwangerschapstest in laat zitten en je moeder komt ineens naar boven toe of je even kan helpen met iets, jaja, mijn mannetje is slim ;)
'ja, morgen doen an lief?' Hij zal ook wel denken. Ik ben ongeduldig. Haha echt niet! Ik ben nieuwsgierig, en ja, dat is heeeel wat anders!

-dinsdagmorgen-
Heb slecht geslapen vannacht, alweer. Kon alleen maar denken aan dinsdagmiddag. Dan zouden we de test doen. Ik ben zo zenuwachtig en misselijk, denk door het idee van vanmiddag. Wat nou als de test ''positief'' aangeeft. Dan ben ik dus zwanger op mijn 15e, beetje vroeg niet. En als ie ''negatief'' aangeeft, dan zijn er natuurlijk super blij, al zou ik vanbinnen wel een beetje teleur gesteld zijn. Dan heb ik me druk gemaakt voor niets. Toch hoop ik op het tweede.
Straks zie ik mijn vriend weer op school. Hopelijk is hij de test niet vergeten.
Gelukkig heb ik maar twee uur les vandaag. Anders zou ik me, net als gister waar ik 8 uur les had, niet kunnen concentreren.
Wens ons geluk voor vanmiddag!
Have a nice day!
-xx-